تاحالا چقدر آرزوهات رو جدی گرفتی؟ چقدر برای رسیدن بهشون تلاش کردی؟ اصلا مهمترین آرزوی زندگیت چیه؟

هیچ وقت به این فکر کردی ماآدما جه موجودات عجیبی هستیم؟! خیلی وقتا رسیدن و داشتن یه چیزایی تو زندگی برامون می شه هدف می شه آرزو! اگه بهش نرسیم همیشه حسرتشو می خوریم اما خیلی وفتا که به خواستمون میرسیم بعد یه مدت فراموش می کنیم که یه روزی آرزومون داشتنش بوده یا بدتر ممکنه پشیمون شیم که چرا روزی یه همچین خواسته ای داشتیم!و بازم روز از نو و روزی از نو!

تا حالا با کسی برخورد کردی که آرزویی نداشته باشه؟ حتی بی انگیزه ترین آدما هم یه خواسته ای دارن..!

تو شرایط و سنین مختلف آرزوهامونم متفاوتن! گاهی اونام با ما رشد می کنن و گاهی هم ما بزرگ می شیم و به اونا می خندیم! یادمه یکی از آرزوهام این بود که می تونستم توی یه چشم بهم زدن ازجایی که هستم غیب شم و هرجا دلم خواست ظاهر !تا بتونم سوالهای درسی که قرار بود امتحان بدیم و تو نوبت تکثیر جا خوش کرده بودنو ببینم! از شر ساعات خسته کننده کلاس راحت شم !برم پیش کسایی که دوستشون دارم !برم جایی که هر قدر دلم بخواد شکلات بخورم!و...و این که هز چه زودتر بزرگ شم

اما هر قدرکه بزرگتر می شی تازه می فهمی که آرزوی قشنگی نداشتی!تازه می فهمی دنیای آدما بزرگا همچین هام جای خوبی نیست! باید خیلی زشتی ها رو که اسمشو میذارن حقیقت بپذیری!باید خیلی کارا رو که توی بچگی ازشون منع شدی انجام بدی!... باید بشی یکی مثل اونا! شایدم بدتر وگرنه کلاهت پس معرکه ست!

یزرگ که می شی تو می مونی با یه دنیا سوال بی جواب..!نمی خواستم بگم از جایی که توش زندگی می کنم و با همه وجود دوستش دارم اما شرایط اش طوری شده که یکی اساسی ترین نیاز انسانی خیلی وقته واسه آدماش شده یه آرزو!از...

راستی آرزوی تو چیه؟

پ. ن :عکس مطلب :تابلوی آرزو اثر ایمان مالکی